Ściany działowe z płyt GK (gipsowo-kartonowych) to nowoczesne, lekkie przegrody wewnętrzne wznoszone w technologii tzw. suchej zabudowy. Ich konstrukcję nośną stanowi precyzyjny szkielet ze stalowych profili, który od wewnątrz wypełniany jest wełną mineralną (zapewniającą izolację akustyczną), a od zewnątrz obustronnie poszywany płytami gipsowo-kartonowymi. Jest to rozwiązanie niezwykle szybkie w realizacji, niewymagające tzw. prac mokrych (murowania na zaprawę). Ścianki z płyt GK doskonale sprawdzają się przy podziałach przestrzeni na poddaszach użytkowych oraz wszędzie tam, gdzie strop nie pozwala na wznoszenie ciężkich murów.
Sucha zabudowa zrewolucjonizowała sposób, w jaki wykańczamy wnętrza. To idealna alternatywa dla przegród murowanych, dająca inwestorom i architektom ogromną elastyczność podczas aranżacji pomieszczeń.
Główne zalety ścian w systemie szkieletowym to:
Ściana z płyt GK jest wielokrotnie lżejsza od ściany z cegły czy silikatu. Można ją postawić w niemal dowolnym miejscu bez obaw o przeciążenie stropu.
Brak zapraw, klejów i długiego schnięcia. Ekipa jest w stanie postawić i zaszpachlować ścianę w ułamku czasu, jakiego wymaga technologia murowana.
Pusta przestrzeń wewnątrz stalowego stelaża to idealne miejsce do szybkiego, bezinwazyjnego poprowadzenia kabli elektrycznych, rur hydraulicznych i przewodów wentylacyjnych (bez uciążliwego kucia bruzd).
Płyty gipsowo-kartonowe po odpowiednim zaszpachlowaniu spoin stanowią doskonałą, gładką bazę pod gruntowanie, szpachlowanie i malowanie lub tapetowanie. Nie wymagają wykonywania tradycyjnych tynków.
Montaż suchej zabudowy wymaga precyzji, przestrzegania wytycznych systemowych oraz znajomości niuansów, które zapobiegają pękaniu ścian. Prace przebiegają w następujący sposób:
Na podłodze, suficie i ścianach bocznych wyznaczamy linie. Do profili obwodowych (UW) bezwzględnie przyklejamy taśmę akustyczną (piankową), a następnie kołkujemy je do podłoża.
Wsuwamy pionowe profile w prowadnice sufitowe i podłogowe, rozstawiając je zazwyczaj co 60 cm lub 40 cm (w zależności od wymagań projektu).
Wewnątrz stelaża przeciągamy kable. Następnie szczelnie wypełniamy całą przestrzeń wełną mineralną (skalną lub szklaną), która działa jak potężny pochłaniacz dźwięku.
Przykręcamy płyty GK do pionowych słupków za pomocą specjalnych wkrętów (tzw. pchełek/blachowkrętów), pamiętając o mijaniu się styków płyt, by ściana nie pękała.
Łączenia płyt wypełniamy masą konstrukcyjną i wtapiamy w nie specjalną taśmę zbrojącą (papierową lub z włókna szklanego). Na koniec całość wygładzamy.
