Tynki wewnętrzne wapienne to w 100% naturalne i ekologiczne wykończenie ścian, którego głównym składnikiem i spoiwem jest czyste wapno, bez sztucznych dodatków czy cementu. Ich największą zaletą jest wysoka paroprzepuszczalność, co potocznie nazywa się "oddychaniem ścian". Tynk wapienny działa jak domowy klimatyzator: pochłania nadmiar pary wodnej (np. podczas gotowania lub kąpieli), a następnie oddaje ją z powrotem, gdy powietrze w domu staje się zbyt suche. Ponadto, ze względu na naturalnie wysokie pH, wapno jest środowiskiem skrajnie nieprzyjaznym dla grzybów, pleśni i roztoczy. Dzięki tym właściwościom tynki wapienne uznawane są za najzdrowszy materiał budowlany, idealny dla alergików, astmatyków oraz osób ceniących życie w harmonii z naturą.
We współczesnych, mocno uszczelnionych domach (gruby styropian, szczelne okna) powietrze bywa przesuszone lub odwrotnie – gromadzi się w nim wilgoć. Tradycyjne wykończenie na bazie wapna rozwiązuje większość tych problemów w sposób całkowicie naturalny.
Oto główne powody, dla których inwestorzy wybierają tynki wapienne:
Wapno jest naturalnym środkiem dezynfekującym. Jeśli Twoja ściana jest pokryta tynkiem wapiennym, nie musisz martwić się o wykwity pleśni w rogach pokoi czy za szafami, nawet w gorzej wentylowanych miejscach.
Ściany wykończone wapnem nie elektryzują się tak jak sztuczne farby czy gładzie polimerowe. Dzięki temu nie przyciągają kurzu z powietrza, co drastycznie ułatwia oddychanie i utrzymanie czystości.
Wapno ma niesamowitą właściwość – chłonąc dwutlenek węgla z powietrza, z biegiem lat staje się coraz twardsze i powraca do postaci kamienia.
W przeciwieństwie do twardych i kruchych tynków cementowych, tynki wapienne są bardziej "miękkie" w trakcie pracy budynku. Dzięki temu na ścianach rzadziej pojawiają się tzw. pęknięcia skurczowe (pajęczynki).
Kładzenie tynków wapiennych to praca wymagająca doświadczenia. Tynk ten wiąże nieco inaczej (wolniej) niż popularny gips i nie lubi pośpiechu.
Ściany z cegły, pustaków czy silikatu muszą być odpylone i zwilżone wodą. Jeśli kładziemy tynk na beton, trzeba użyć specjalnego gruntu (tzw. mostka sczepnego), aby wapno miało się czego trzymać.
Tynkarze nakładają mieszankę na ściany – mogą to robić tradycyjnie, ręcznie, ale współcześnie najczęściej używa się do tego agregatu tynkarskiego.
Świeży tynk "ściąga się" specjalnymi długimi łatami, aby ściany trzymały idealny pion i były równe.
Gdy tynk lekko przeschnie, fachowcy zacierają go pacą z gąbką lub filcem. Można w ten sposób uzyskać bardzo ładną, lekko ziarnistą fakturę piasku. Jeśli inwestor woli ściany gładkie jak lustro, na koniec nakłada się cieniutką warstwę gładzi wapiennej.
Tynku wapiennego nie wolno suszyć na siłę (np. dmuchawami). Wapno potrzebuje naturalnej wilgoci z powietrza, aby prawidłowo stwardnieć.
