Przygotowanie podłoża (Membrana i kontrłaty)
Na krokwiach rozwija się folię wysokoparoprzepuszczalną (membranę) lub kładzie papę na pełnym deskowaniu. Następnie przybija się pionowe kontrłaty, zapewniając szczelinę wentylacyjną.
Dachówka ceramiczna to jedno z najstarszych i najbardziej prestiżowych pokryć dachowych, produkowane z naturalnej, wypalanej gliny. Dzięki zastosowaniu tradycyjnych surowców i procesowi wypalania w temperaturze ponad 1000 stopni Celsjusza, materiał ten charakteryzuje się ekstremalną odpornością na warunki atmosferyczne (w tym mróz i promieniowanie UV), doskonałą izolacją akustyczną oraz żywotnością przekraczającą często 100 lat. Jest to ciężkie Pokrycie, które wymaga solidnej konstrukcji więźby dachowej, jednak odwdzięcza się ponadczasową estetyką i najwyższym komfortem użytkowania przez pokolenia.
Wybierając materiał na zamknięcie etapu SSO - Stan Surowy Otwarty, wielu inwestorów staje przed dylematem: blacha czy dachówka? Chociaż Pokrycie ceramiczne wiąże się z nieco wyższym kosztem materiału i robocizny, lista jego zalet jest imponująca i czyni z niego inwestycję na lata.
Główne korzyści z zastosowania dachówki ceramicznej to:
To pokrycie, które starzeje się z godnością. Dachówka ceramiczna może leżeć na dachu przez dekady, nie tracąc swoich właściwości mechanicznych. Producenci często udzielają na nią 30-, 40-, a nawet 50-letniej gwarancji.
Ogromna masa dachówki (nawet 40-50 kg na metr kwadratowy) sprawia, że całkowicie tłumi ona odgłosy uderzających kropel ulewnego deszczu czy gradu. To idealne rozwiązanie, jeśli posiadasz Poddasze użytkowe.
Dzięki swojemu ciężarowi oraz klamrowaniu, mało który wiatr jest w stanie zerwać ceramiczny dach. Porywiste wichury mogą co najwyżej unieść pojedyncze sztuki, które bardzo łatwo i tanio można wymienić.
Glina "oddycha", co pomaga w regulacji wilgotności i zapewnia świetny mikroklimat pod dachem.
Dachówka ceramiczna to materiał małoformatowy. Jej ułożenie to rzemieślnicza praca, która wymaga czasu, precyzji i doświadczonej ekipy dekarzy.
Na krokwiach rozwija się folię wysokoparoprzepuszczalną (membranę) lub kładzie papę na pełnym deskowaniu. Następnie przybija się pionowe kontrłaty, zapewniając szczelinę wentylacyjną.
To kluczowy etap. Dekarz musi co do milimetra wyliczyć rozstaw poziomych łat (zgodnie z tolerancją na zamkach danego modelu dachówki), aby ułożyły się one idealnie od okapu aż po kalenicę.
Dachówka jest bardzo ciężka, dlatego wnosi się ją na dach najczęściej przy użyciu windy dekarskiej. Następnie rozkłada się paczki równomiernie na całej połaci, aby nie obciążać więźby z jednej strony.
Dachówki wpina się na łaty. Zgodnie ze sztuką dekarską i strefą wiatrową, odpowiednią ilość dachówek (zazwyczaj co trzecią po skosie, a na brzegach każdą) przypina się specjalnymi, stalowymi klamrami, co zabezpiecza je przed poderwaniem przez wiatr.