Solidne podłoże
Łupek wymaga wykonania bezwzględnie równego, pełnego deskowania pokrytego wysokiej jakości papą.
Łupek naturalny to jedno z najbardziej ekskluzywnych i najtrwalszych pokryć dachowych, powstające z naturalnej skały osadowej wydobywanej w kopalniach głębinowych i odkrywkowych. Skała ta jest ręcznie rozłupywana na cienkie, niezwykle twarde płytki o grubości zaledwie kilku milimetrów. Zastosowanie łupka jako Pokrycia dachowego gwarantuje ekstremalną żywotność przekraczającą często 200 lat, całkowitą niepalność oraz unikalny, luksusowy wygląd, którego nie da się podrobić żadnym sztucznym materiałem.
Wybierając materiały w końcowej fazie stanu surowego otwartego (SSO - Stan Surowy Otwarty), decyzja o zastosowaniu kamienia naturalnego na dachu to inwestycja w absolutny bezkompromisowy luksus. Łupek to materiał, który wyróżnia budynek na tle całego otoczenia.
Największe atuty pokrycia dachu łupkiem to:
To jedyne Pokrycie, które bez problemu potrafi przetrwać kilkaset lat w niezmienionym stanie. Kamień nie rdzewieje, nie gnije i nie utlenia się.
Ponieważ jest to dzieło natury, każda płytka łupka ma nieco inną, unikalną strukturę (fakturę powierzchni). Dach zyskuje dzięki temu piękny, "żywy" wygląd, delikatnie mieniąc się w promieniach słońca.
Dach z łupka nie wymaga malowania, nie blaknie pod wpływem promieniowania UV i wykazuje potężną odporność na porastanie mchem czy glonami.
Kamień świetnie akumuluje ciepło i (podobnie jak ciężka ceramika) doskonale tłumi uderzające krople ulewnego deszczu, zapewniając ciszę na poddaszu.
Kładzenie łupka nie przypomina układania systemowej blachy czy dachówki. Wymaga to ogromnego doświadczenia, zmysłu estetycznego i znajomości dawnych technik ciesielskich oraz dekarskich.
Łupek wymaga wykonania bezwzględnie równego, pełnego deskowania pokrytego wysokiej jakości papą.
Każda płytka jest ręcznie sprawdzana przez dekarza (często "ostukiwana", by sprawdzić jakość dźwięku) i w razie potrzeby precyzyjnie przycinana na dachu specjalnym młotkiem dekarskim.
Kamienne płytki mocuje się do deskowania (przy użyciu specjalnego kowadełka dekarskiego) za pomocą miedzianych lub nierdzewnych gwoździ. Nie używa się wkrętów.
Płytki układa się w starannie zaplanowane wzory – np. najpopularniejsze krycie niemieckie, prostokątne, rybią łuskę, a także niezwykle widowiskowe, asymetryczne tzw. "dzikie krycie".