Dach płaski nieużytkowy (często nazywany tradycyjnym stropodachem) to przegroda budowlana, której jedyną funkcją jest zabezpieczenie wnętrza budynku przed opadami atmosferycznymi oraz ucieczką ciepła. W przeciwieństwie do dachów użytkowych, nie jest on zaprojektowany do rekreacji, a dostęp do niego mają wyłącznie osoby zajmujące się konserwacją (np. serwisanci fotowoltaiki, kominiarze). Dzięki brakowi konieczności przenoszenia obciążeń związanych z ruchem pieszym czy ciężarem warstw ogrodu, Dach płaski nieużytkowy jest znacznie tańszy w realizacji i może posiadać lżejszą konstrukcję nośną, przy jednoczesnym zachowaniu najwyższych, wyśrubowanych norm energooszczędnych.
Domy w stylu "nowoczesnej stodoły" lub modernistycznej "kostki" na dobre zadomowiły się w polskim krajobrazie. Wybierając w projekcie Dach płaski bez funkcji tarasu, inwestor zyskuje minimalistyczny wygląd przy znacznej optymalizacji kosztów na etapie SSO - Stan Surowy Otwarty.
Najważniejsze zalety tego wariantu to:
Brak kosztownych elementów wykończeniowych (jak deski tarasowe, systemy wsporników czy drenaże pod zieleń) drastycznie obniża cenę metra kwadratowego dachu.
Płaska połać to najlepsze możliwe miejsce do rozstawienia modułów fotowoltaicznych. Można je optymalnie ukierunkować na południe pod idealnym kątem, niezależnie od tego, jak względem stron świata stoi sam budynek.
Dach płaski pozwala na ułożenie niemal dowolnej grubości izolacji termicznej (np. 30 cm styropianu lub płyt PIR), eliminując mostki termiczne i drastycznie obniżając rachunki za ogrzewanie.
Brak wystających okapów i skosów sprawia, że wiatr nie ma punktu zaczepienia, co czyni domy z płaskim dachem jednymi z najbezpieczniejszych podczas gwałtownych wichur.
Aby Wykończenie dachu płaskiego gwarantowało bezawaryjność, dekarze muszą stworzyć tzw. układ warstwowy, najczęściej w wariancie klasycznym. Prace na dachu żelbetowym wyglądają następująco (od dołu do góry):
Formujemy minimalny spadek (1,5 - 3%) za pomocą wylewki ze styrobetonu lub specjalnych, fabrycznie klinowanych płyt styropianowych (styropian spadkowy), aby skierować wodę do wpustów dachowych.
Rozkładamy barierę (folię lub papę paroizolacyjną), która chroni wyższe warstwy dachu przed parą wodną przenikającą z nagrzanego wnętrza domu.
Układamy grubą warstwę izolacji z twardego styropianu EPS, styroduru XPS lub płyt PIR o bardzo niskim współczynniku przewodzenia ciepła.
Na samej górze zgrzewamy dwuwarstwowo wysokiej jakości papę termozgrzewalną (podkładową i wierzchniego krycia) lub montujemy jednowarstwową membranę z tworzywa sztucznego.
Często na membranach układa się geowłókninę oraz warstwę płukanego żwiru (otoczaków), który chroni materiał przed promieniowaniem UV i dociąża izolację (zabezpieczając przed porwaniem przez wiatr).
