Przygotowanie podłoża
Mur musi być suchy, wolny od pyłu i zagruntowany. Montuje się listwę startową (cokół), która stanowi poziom dla pierwszej warstwy.
Ocieplenie zewnętrzne budynku (profesjonalnie nazywane systemem ETICS, dawniej metodą "lekką mokrą") to kompletny układ warstw izolacyjnych nakładanych na zewnętrzne ściany murów. Jego głównym zadaniem jest radykalne ograniczenie ucieczki ciepła zimą oraz ochrona wnętrz przed nagrzewaniem się w trakcie letnich upałów. Typowy system składa się z materiału termoizolacyjnego (płyt ze styropianu EPS lub wełny mineralnej), zaprawy klejącej, łączników mechanicznych (kołków), warstwy zbrojonej z siatką z włókna szklanego oraz dekoracyjnego tynku cienkowarstwowego. Prawidłowo zaprojektowana i zamontowana elewacja tworzy ciągłą, bezspoinową powłokę wokół całego domu, całkowicie eliminując tzw. mostki termiczne i gwarantując domownikom potężne oszczędności na rachunkach za ogrzewanie.
Nawet najnowocześniejsza pompa ciepła czy kocioł gazowy nie pomogą obniżyć rachunków, jeśli dom będzie "dziurawy" termicznie. Ocieplenie to fundament energooszczędności.
Najważniejsze korzyści z poprawnie wykonanego ocieplenia to:
Zewnętrzna izolacja pozwala zaoszczędzić od 30% do nawet 50% energii potrzebnej do ogrzania budynku. Inwestycja ta zwraca się w postaci niższych rachunków już po kilku latach.
Izolując od zewnątrz, pozostawiamy masywny mur (cegłę, silikat) po wewnętrznej, ciepłej stronie. Ściana działa wtedy jak ogromny piec kaflowy – magazynuje ciepło z kaloryferów zimą i powoli oddaje je do wnętrza.
Warstwa ocieplenia z tynkiem zabezpiecza ściany nośne przed niszczącym wpływem warunków atmosferycznych (deszcz, mróz, skrajne wahania temperatur), zapobiegając ich pękaniu.
Ocieplenie okrywa dom z zewnątrz niczym gruby sweter, przykrywając w całości miejsca krytyczne, takie jak wieńce betonowe, nadproża okienne czy płyty balkonowe.
Wybór materiału izolacyjnego to najważniejsza decyzja projektowa. Dwa najpopularniejsze materiały różnią się nie tylko ceną, ale i parametrami fizykochemicznymi.
| Cecha Systemu | Styropian Grafitowy (EPS) | Wełna Mineralna (Fasadowa) |
|---|---|---|
| Izolacyjność termiczna (Lambda λ) | Znakomita (ok. 0,031 - 0,033 W/mK). Pozwala na cieńszą warstwę. | Bardzo dobra (ok. 0,035 - 0,036 W/mK). |
| Paroprzepuszczalność ("Oddychanie") | Niska (stawia opór dyfuzyjny). | Bardzo wysoka. Idealna dla domów z gazobetonu i ociepleń starszych budynków. |
| Odporność ogniowa | Samogasnący, ale ulega stopieniu w wysokiej temperaturze. | Niepalna (Klasa A1). Pełna bariera ogniowa dla budynku. |
| Izolacja akustyczna | Słaba (styropian przenosi drgania, słabo tłumi hałas). | Znakomita. Świetnie wygłusza hałas z ruchliwej ulicy. |
| Cena i trudność montażu | Tańszy materiał i robocizna. Prosty w cięciu, lekki. | Droższa inwestycja. Materiał ciężki, trudniejszy w cięciu i wymagający mocnego kołkowania. |
Kładzenie elewacji to nie tylko estetyka, to fizyka budowli. Nieprawidłowe przyklejenie styropianu może skutkować jego oderwaniem się podczas wichury.
Mur musi być suchy, wolny od pyłu i zagruntowany. Montuje się listwę startową (cokół), która stanowi poziom dla pierwszej warstwy.
Zaprawę klejącą nakłada się na płytę styropianu metodą "obwiedniowo-punktową". Wokół krawędzi płyty robimy grubą ramkę z kleju, a na środku 3-6 placków. Taki montaż zapobiega tworzeniu się "komina powietrznego" pod styropianem i gwarantuje bezpieczeństwo pożarowe.
Płyty izolacji nakleja się z przesunięciem o pół długości (podobnie jak cegły), aby spoiny pionowe nie pokrywały się ze sobą.
Po związaniu kleju (ok. 48h) płyty mocuje się mechanicznie plastikowymi dyblami z trzpieniem. Aby uniknąć tzw. "efektu biedronki" (odznaczających się jasnych kółek na elewacji zimą), kołki frezuje się i zamyka w styropianie specjalnymi zaślepkami.
Na styropian nakłada się warstwę kleju, w którą starannie "zatapia się" siatkę z włókna szklanego. Musi ona znajdować się pośrodku warstwy kleju, a nie bezpośrednio na styropianie!
Po wyschnięciu zbrojenia i zagruntowaniu ściany tynkiem podkładowym, ekipa w sposób ciągły nakłada i zaciera ostateczny tynk (najlepiej silikonowy lub silikatowo-silikonowy), nadając elewacji finalny kolor i fakturę.