Instalacja odgromowa (potocznie nazywana piorunochronem) to zewnętrzny system ochrony odgromowej budynku (LPS - Lightning Protection System), którego głównym zadaniem jest bezpieczne przejęcie potężnej energii wyładowania atmosferycznego i odprowadzenie jej bezpośrednio do ziemi, z całkowitym pominięciem konstrukcji domu. System składa się ze zwodów (drutów układanych na dachu i kominach), przewodów odprowadzających (prowadzonych na elewacji lub ukrytych pod ociepleniem) oraz układu uziemiającego (najczęściej bednarki zatopionej w fundamencie). Prawidłowo zaprojektowane i wykonane odgromienie skutecznie chroni budynek przed pożarem, uszkodzeniem struktury dachu oraz rozerwaniem murów, stanowiąc absolutną podstawę fizycznego bezpieczeństwa mienia.
Zmiany klimatyczne sprawiają, że gwałtowne burze z potężnymi wyładowaniami atmosferycznymi stają się w naszej szerokości geograficznej zjawiskiem powszechnym. Uderzenie pioruna w niezabezpieczony dom to uwolnienie energii, która potrafi stopić cegły i błyskawicznie zainicjować pożar więźby dachowej.
Najważniejsze korzyści z instalacji piorunochronu to:
Odgromienie kieruje miliony woltów najkrótszą i najbezpieczniejszą drogą do ziemi. Zapobiega to przejściu łuku elektrycznego przez drewnianą więźbę, co najczęściej kończy się pożarem dachu lub rozerwaniem ścian.
Bardzo wiele towarzystw ubezpieczeniowych kategorycznie odmawia wypłaty pełnego odszkodowania za pożar wywołany uderzeniem pioruna, jeśli budynek nie posiadał sprawnego i certyfikowanego systemu odgromowego.
Zewnętrzne odgromienie (w połączeniu z wewnętrznymi ogranicznikami przepięć w rozdzielnicy) drastycznie zmniejsza ryzyko "spalenia" się drogich telewizorów, pomp ciepła czy sterowników Smart Home.
W trakcie gwałtownej, nocnej burzy domownicy mogą spać spokojnie, wiedząc, że nad ich bezpieczeństwem czuwa fizyczna tarcza ochronna.
Wykonanie piorunochronu to proces wieloetapowy, który zaczyna się już podczas lania fundamentów, a kończy na samym końcu budowy dachu i elewacji.
To najważniejszy krok. Przed wylaniem betonu do ław lub płyty fundamentowej, spawamy specjalną taśmę stalową (bednarkę) ze zbrojeniem budynku. Wypuszczamy jej końcówki (tzw. wąsy) w narożnikach domu.
Końcówki bednarki łączymy ze specjalnym drutem, który biegnie pionowo w górę aż do dachu. Kable te możemy poprowadzić na zewnątrz (np. wzdłuż rur spustowych) lub estetycznie ukryć w warstwie styropianu, używając specjalnych, atestowanych rurek odgromowych (które zapobiegają stopieniu styropianu).
Na dachu rozkładamy drut aluminiowy lub stalowy (ocynkowany), tworząc tzw. siatkę zwodów. Instalujemy również zwody pionowe (iglice) na kominach, by chronić wystające elementy (np. anteny). Druty opierają się na dedykowanych uchwytach dachówkowych, by nie dziurawić poszycia dachu.
Na dole każdego przewodu odprowadzającego montujemy złącze kontrolne (często ukryte w małej skrzynce w elewacji). Po zakończeniu prac, uprawniony elektryk używa specjalistycznego miernika, aby sprawdzić rezystancję (opór) instalacji – pomiar ten potwierdza, że piorun gładko "wejdzie" w ziemię.
