Elektryczne ogrzewanie podłogowe to innowacyjny system grzewczy, który przetwarza energię elektryczną bezpośrednio w ciepło za pomocą zjawiska oporu (rezystancji). Instalacja ta opiera się na zastosowaniu cienkich kabli grzewczych, mat (kabli wplecionych w siatkę) lub innowacyjnych folii na podczerwień (folii grzewczych PTC). System zasilany jest standardowym napięciem 230V i sterowany precyzyjnymi termostatami. W przeciwieństwie do wodnej "podłogówki", system elektryczny jest niezwykle cienki (często ma zaledwie 3-4 mm grubości), co czyni go absolutnym faworytem podczas remontów mieszkań i termomodernizacji łazienek. W połączeniu z domową instalacją fotowoltaiczną, elektryczne ogrzewanie podłogowe staje się w 100% ekologicznym, bezobsługowym i darmowym w eksploatacji źródłem ciepła.
Mit o tym, że ogrzewanie prądem zawsze oznacza ruinę finansową, dawno upadł, szczególnie w dobie domowych elektrowni słonecznych i domów pasywnych. System elektryczny posiada unikalne zalety, których brakuje instalacjom hydraulicznym.
Główne korzyści z wyboru elektrycznej podłogówki to:
Zapomnij o piecach, pompach ciepła, kominach, przeglądach kominiarskich, odpowietrzaniu i ryzyku zamarznięcia lub wycieku wody. System składa się tylko z kabla i termostatu.
Matę grzewczą wtapia się bezpośrednio w warstwę elastycznego kleju pod płytkami. Nie podnosi to zauważalnie poziomu podłogi, w przeciwieństwie do systemów wodnych, które wymagają wylania 6 cm grubego jastrychu.
Ponieważ kabel grzewczy znajduje się tuż pod płytką (a nie głęboko w betonie), podłoga robi się ciepła w zaledwie kilkanaście do kilkudziesięciu minut od włączenia termostatu.
Zakup mat grzewczych i sterowników do całego domu to ułamek ceny, jaką trzeba by zapłacić za piec, rozdzielacze i kilometry rur wodnych.
Instalacja elektrycznej maty jest relatywnie prosta i szybka, jednak wymaga rygorystycznego przestrzegania zasad elektryki i wykonania odpowiednich pomiarów.
Przed montażem wyklucza się strefy, na których w przyszłości staną meble bez nóżek (np. wanna, duża szafa, zabudowa kuchenna). Ułożenie pod nimi kabla grozi jego przegrzaniem i przepaleniem (tzw. zjawisko kumulacji ciepła).
W podłodze wykuwa się małą bruzdę, w której umieszcza się peszel (rurkę osłonową) z zaślepionym końcem. Do niej wsuwa się czujnik temperatury podłogi (NTC). Dzięki peszlowi, jeśli czujnik kiedyś się zepsuje, można go łatwo wyciągnąć ze ściany i wsunąć nowy bez kucia płytek.
Matę samoprzylepną rozwija się na zagruntowanej posadzce. Przy nawrotach przecina się TYLKO siatkę z włókna szklanego (pod żadnym pozorem nie wolno przeciąć kabla grzewczego!) i zawraca matę w drugą stronę.
Elektryk za pomocą multimetru i megaomomierza sprawdza oporność kabla oraz rezystancję izolacji przed i po zaciągnięciu klejem. To gwarantuje, że kabel nie został przerwany przez glazurnika.
Matę pokrywa się cienką warstwą elastycznego kleju do płytek lub masy samopoziomującej. Po całkowitym utwardzeniu kleju i nałożeniu fug (zazwyczaj po ok. 14 dniach) system jest gotowy do uruchomienia.
